Stanisława Garbalińska (zd. Kochman) urodziła się w Laszkach Wielkich, w gminie Brzozdowce, na Kresach Wschodnich II RP. Wysiedlona w 1945 r. z rodzinnych stron, jak tysiące naszych rodaków, trafiła z rodzicami na tzw. Ziemie Odzyskane. Rodzina Kochmanów, jadąc wagonami towarowymi wraz z mieszkańcami Brzozdowiec i Cudownym Obrazem Pana Jezusa Brzozdowickiego, dotarła w wigilię 1945 r. do podkamieńskiej wsi Trzebieszewo, gdzie się osiedliła.

Stanisława Garbalińska jako sześciolatka podjęła naukę w Szkole Powszechnej w Trzebieszewie. Następnie kształciła się w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Kamieniu Pomorskim uzyskując świadectwo dojrzałości w 1957 r. Przez 5 lat uczyła w szkołach podstawowych w Stuchowie i Trzebieszewie oraz kamieńskiej Szkole Podstawowej nr 2. W latach 1963-1966 była nauczycielką zajęć praktyczno-technicznych w Liceum Pedagogicznym w Kamieniu Pomorskim. Po likwidacji tej szkoły na sześć lat odeszła z zawodu nauczycielskiego podejmując pracę w kamieńskim Banku Rolnym i kończąc, w międzyczasie, Studium Finansowe w Szczecinie. Do szkoły wróciła w 1972 r. Uczyła fizyki i chemii w Szkole Podstawowej w Dziwnowie studiując jednocześnie fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1977 r. przeprowadziła się do stolicy, gdzie do przejścia na emeryturę pracowała w Technikum Kolejowym.

Stanisława Garbalińska od wielu lat związana jest ze Związkiem Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego. Jest korespondentką związkowego miesięcznika „Głos Weterana i Rezerwisty”, w którym publikowane są jej wiersze. Oprócz poezji pasjonuje się także malarstwem i podróżami. Wydała kilka tomików poezji – ostatni - rok temu zatytułowany „Życie kwiatami malowane”, a tematem jej utworów poetyckich jest m.in. nasze miasto.

Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej