Po brawach, jakie otrzymał pan Wiktor, spotkanie poprowadziła pani Andżelika Gałecka dyrektor biblioteki. Rozmowa musiała rozpocząć się od ostatniej roli Wiktora Zborowskiego w filmie „Pokot” Agnieszki Holland. To film mocny, kontrowersyjny, nietuzinkowy, stylistyczny patchwork, który powstał na podstawie powieści Olgi Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Projekt tego filmu i scenariusz powstał kilka lat temu, ale okazało się, że temat jest bardzo aktualny. Agnieszka Holland i Olga Tokarczuk pytają w nim gdzie leży granica ingerencji człowieka w naturę? Film jest krzykiem o czułość, o litość wobec natury. Tacy reżyserzy jak Wajda, Holland, potrafią wyprzedzić czas, przewidzieć sytuację społeczną, polityczną. Wielkim przywilejem dla aktora jest praca z takimi reżyserami. Nasz gość pochodzi z aktorskiej rodziny. Warto tu wspomnieć, że wujem jest Jan Kobuszewski a ciotką Hanna Zembrzuska. Wiktor Zborowski miał zostać koszykarzem, grał nawet w reprezentacji Polski juniorów.

Karierę przerwała kontuzja kolana. Na pytanie, czym kieruje się w doborze ról, odpowiedział, że aktor powinien kierować się artystyczną uczciwością i misyjnością swojego zawodu. Tu wspomniał o roli w filmie „Świt” – łotewskim kandydacie do Oskara. Miał szczęście, że na swojej drodze spotykał dobrych reżyserów i autorów tekstów np. Hemar, Młynarski, Hanuszkiewicz, Majewski, Hoffman, Holland. Wspominał role w „C.K. Dezerterach”, „Excentrykach”. Zborowski to nie tylko film, to też wspaniałe role teatralne i kabaretowe. Od wielu lat występuje razem z Marianem Opanią tworząc kabaret „SuperDuo” oparty na tekstach klasyków literatury m.in. Hemara, Przybory, Tuwima. Obserwując reakcje widzów ma pewność, że te teksty zawsze są aktualne. Nasz gość z uśmiechem opowiadał, że dzięki swojemu wzrostowi otrzymał rolę Longinusa Podbipięty, Don Kichota, bo nikt inny się nie nadawał. „Przetarł szlaki” Tomkowi Kotowi, który również ma 197 cm, w „Pokocie” zagrali ojca i syna. Podczas wieczoru autorskiego Wiktor Zborowski przytaczał kilka anegdot m.in. związanych ze swoim wzrostem, z Festiwalem Gwiazd, gdzie odcisnął dłoń w 1999 roku. Wspomniał o swojej formie patriotyzmu, czyli o pasji zbierania śmieci w lesie.

Pan Wiktor jest pasjonatem książek, posiada własną sporą bibliotekę. Czyta ok. 40 książek rocznie, aczkolwiek uważa, że ciągle za mało. Bez wahania wymienił trzy najlepsze powieści, jakie ostatnio czytał - „Łaskawe” J. Littell, „Księgi Jakubowe” O. Tokarczuk i „Króla” Sz. Twardocha. Podkreślił, że „Księgi Jakubowe” to książka na Nobla, a „Król” to gotowy scenariusz i ma nadzieję, że wkrótce ktoś to dostrzeże. Wiktor Zborowski jest perfekcjonistą na wielu płaszczyznach artystycznych i prywatnych. Zapytany kiedy sam popełni autobiografię, przypomniał słowa T. Konwickiego „Wszyscy piszą, nikt nie czyta”, tym samym chyba szybko nie doczekamy się jego książki, ale może jednak? Nasz gość nie dostarcza prasie plotkarskiej tematów. Żartobliwie przyznał, że w tym roku obchodzi 40. „bolesną” rocznicę ślubu. Jest dumny, że córka Zosia, z którą gra w dwóch spektaklach, kontynuuje rodzinną tradycję, szczęśliwy zaś, że niedawno po raz drugi został dziadkiem. Kocha Międzyzdroje, ma tu przyjaciół i często przyjeżdża na 2-3 tygodnie pograć w golfa. Na pytanie w jakiej dziedzinie czuje się słabo i czego najbardziej nie lubi - odpowiedział „Faszyzmu i tańca za pieniądze”. Spotkanie przebiegło w bardzo miłej atmosferze, przybyło dużo wielbicieli talentu pana Wiktora Zborowskiego. Głównymi organizatorami wieczoru autorskiego Wiktora Zborowskiego była: Miejska Biblioteka Publiczna w Międzyzdrojach oraz Międzyzdrojskie Stowarzyszenie Rodzina, partnerami zaś: Międzynarodowy Dom Kultury w Międzyzdrojach, Hotel Aurora Family & SPA oraz Agencja Artystyczna Acoustic. Spotkanie współfinansowane było ze środków gminy Międzyzdroje w ramach projektu „Klubik rodzinny – od juniora do seniora”.

Bibliotekarze