Znaleziska z pochówków w Oseberg i Gokstad to dowód na wyjątkowy kunszt snycerski wikingów sprzed tysiąca lat. Liczne przedmioty zgromadzone na dwóch pogrzebowych łodziach świadczą o bogactwie materialnym, a także o bogatym życiu duchowym wikingów.

- Wielu członków stowarzyszenia miało okazję obejrzeć oryginały w muzeum w Oslo – mówi Michał Ostrowski, kierownik Centrum Słowian i Wikingów – zapadła decyzja o zrekonstruowaniu wozu, którym skandynawska królowa była wieziona do grobu. - Rekonstrukcja to poważne wyzwanie, cały wóz jest drobiazgowo pokryty płaskorzeźbami. Do pracy zgłosili się rzemieślnicy – cieśle przyjeżdżający na warsztaty do wolińskiego skansenu.

Problemem okazało się zgromadzenie pełnej dokumentacji archeologicznej, norwescy naukowcy pilnie strzegą swoich tajemnic. - Nawiązaliśmy współpracę z Fundacją na rzecz Europejskiego Dziedzictwa Kulturowego „Patrimonium Europae”, która pośredniczy w kontaktach z Muzeum Narodowym w Oslo – tłumaczy Ostrowski.

Przed festiwalem rozpoczęły się pierwsze prace nad pokrywaniem burt płaskorzeźbami, pierwszy znaczący efekt można było jednak zobaczyć w trakcie warsztatów wrześniowych. - Każda z rzeźb to osobna historia – mówi Piotr Baranowicz, główny snycerz zajmujący się wozem – Na przykład, na jednej z nich zobaczyć można koty, które wyglądają tak, jakby szalały z rozpaczy po śmierci królowej.

Praca nad wozem może zająć kilka miesięcy, ale jest szansa że gotowy wóz będzie można obejrzeć w Centrum Słowian i Wikingów już w przyszłym roku.

Źródło: Centrum Słowian i Wikingów