Dołączona w katalogu nota popularyzatorska autorstwa Ewy Górkiewicz-Buckiej zawiera więcej informacji o tym zabytku:

„Pierścionek z oczkiem odkryty podczas badań archeologicznych w 1962 roku na Starym Mieście w Kamieniu Pomorskim wykonano ze stopu metali kolorowych. Należy to kategorii ozdób ręki określanych jako „pierścionki z oczkiem". Na cienkiej obrączce znajduje się zdobiona tarczka, na której było umieszczone szklane oczko. Do dzisiaj zachowały się jedynie drobiny szkła. Pierścionki tego typu, z rozmaicie ukształtowanymi tarczkami i różnokolorowymi oczkami, datuje się na koniec XI – XII wiek.

Pierścionki z oczkami wytwarzano z różnych stopów, najczęściej jednak z brązu. Niektóre zdobiono rytymi kółkami, pionowymi lub ukośnymi żłobkami, pseudogranulacją, czyli nacięciami imitującymi drobne kuleczki, a nawet motywami roślinnymi i zwierzęcymi. Mocowanie szklanych oczek odbywało się na różne sposoby. Najprostszym i zarazem najstarszym, stosowanym od początku XI wieku, było przytwierdzenie szkiełka do tarczki za pomocą lepiszcza. Dopiero później wprowadzono dodatkowe zabezpieczenie w postaci owalnej lub czworobocznej oprawy, jak w przypadku pierścionka z Kamienia Pomorskiego. W jubilerstwie dwunastowiecznym upowszechniła się metoda osadzania oczka w zagłębieniu utworzonym w znacznie pogrubionej części środkowej tarczki.„

Przedmiot znajduje się w katalogu internetowy Muzeum Narodowego w Szczecinie (link e-zbiory.muzeum.szczecin.pl/kategorie/archeologia/wczesne-redniowiecze-na-pomorzu/mns-a-19621-12-194.html).

Pan Marcin
lepszykamien.wordpress.com