Dołączona w katalogu nota popularyzatorska autorstwa Grzegorza Durdynia zawiera więcej informacji o tym zabytku:

„Wyrobem naczyń glinianych we wczesnym średniowieczu zajmowali się głównie wyspecjalizowani garncarze.

Pierwszym etapem ich pracy było pozyskanie surowca, który spełniał wymagania wytwórcy, z wychodni znajdujących się w najbliższym otoczeniu. „Surowa" glina wymagała następnie szeregu zabiegów przygotowawczych, w efekcie których stawała się odpowiednio plastyczną masą do wyrobu zróżnicowanych wielkościowo i funkcjonalnie naczyń. Z badań etnograficznych wynika, że w garncarstwie wiejskim na terenie Słowiańszczyzny gliny chude mieszane były z tłustymi. Do mas tłustych dodawano różne domieszki schudzające, takie jak piasek rzeczny czy pokruszone otoczaki. Naczynie odkryte w Kamieniu Pomorskim wylepiono z masy chudej, wzbogaconej o domieszkę drobno- i średnioziarnistego piasku i granitu. Uformowane zostało metodą całkowitego obtaczania na szybkoobrotowej tarczy koła garncarskiego. Ma baniastą formę z wychyloną na zewnątrz krawędzią wylewu. Jego gładką powierzchnię zdobi ornament wielowątkowych skośnych żłobków, dookolnych linii prostych oraz falistych.„
Przedmiot znajduje się w katalogu internetowy Muzeum Narodowego w Szczecinie (link).

Pan Marcin
lepszykamien.wordpress.com