Nietrudno o porównanie ze stanem wielkiej niepewności jutra, która dziś rozpanoszyła się w naszych sercach. Także dziś nam nie brakuje dramatycznych pytań o przyszłość naszych firm, naszych rodzin, przyjaciół, naszych planów, które od lat misternie układamy, a te potrafią runąć w jednej chwili. Ale mamy Wigilię, przed nami Boże Narodzenie, czas ciepła i pociechy, chwile, które dadzą nam nie tylko zapomnieć o zagrożeniach codzienności. Nadchodzi czas prawdziwej nadziei!

Bo to nie najważniejsze, że Mikołaj biega dziś z odchudzonym workiem. I nie to stanowi sens tych dni przy jak suto zastawionym stole zasiądziemy. Bo oto jest z nami ten maleńki, bezbronny i zziębnięty człowieczek; podnosi małą rączkę by dodać nam wiary, uśmiechu, optymizmu. Przychodzi do nas w radosnej kolędzie. Ta pieśń radości nie będzie może tak głośną jaką zapamiętaliśmy z poprzednich lat, z dzieciństwa. Dlatego, rolą nas, dorosłych będzie by nasze maluchy nie odczuły napięcia i troski.

Podzielmy się dziś okruchami radości. Niech świąteczne uniesienia będą jak chleb, który on rozmnoży gdy dorośnie. Ci, którzy byli wtedy blisko przekonali się, że warto czekać. Niech to przekonanie się dziś także naszym udziałem! Mały król nadchodzi, to będą radosne dni! Postarajmy się tylko by okruchów szczęścia nie zachowywać tylko dla siebie. Bo największą radość przynoszą te, które podzielimy z innymi. Niekoniecznie obejmując ramionami. Przytulmy ich dziś gorącymi sercami!

źródło: www.ikamien.pl