W trakcie dwudniowego szkolenia uczniowie poznali historię carvingu, narzędzia stosowane do wycinania warzyw i owoców, sposoby doboru surowców, techniki i rodzaje cięć, sposoby zabezpieczania wykonanych rzeźb. Jednakże najważniejszym elementem kursu było praktyczne wykorzystanie noża tajskiego oraz różnego rodzaju dłutek, które pozwoliły wykonać następujące rzeźby: liście z cukinii, kalie z kopru włoskiego, różę z kalarepy, kwiat tajski w melonie, ptaszki miłości, szyszkę z marchwi, różę w arbuzie, róże z marchwi, papugę z rzodkwi, astry z buraczka, chryzantemy z kalarepy, dalie z kalarepy, kwiat tajski II stopnia w melonie, różę z cukinii. Kurs carvingu prowadził Wicemistrz Polski w Carvingu, Pan Grzegorz Gniech.

Carving to sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach, wywodząca się z krajów Dalekiego Wschodu: Chin, Tajlandii, Japonii, obecnie najbardziej popularna w Tajlandii. Mieszkańcy tego kraju słyną z umiłowania piękna i bogatej ornamentacji, co przejawia się przede wszystkim w architekturze świątynnej i tradycyjnych strojach tancerek. Obecne w nich typowe tajskie motywy pojawiają się również często jako element rzeźb z dyni, melonów, ananasów, jabłek i papai. Produkty te można też drążyć w celu uzyskania oryginalnych mis na sałatki, sosy, a nawet gorące potrawy. Z warzyw wycina się kwiaty i liście, niekiedy też małe zwierzątka, które zjada się na surowo lub po ugotowaniu. Najwięksi mistrzowie tworzą tradycyjne tajskie łódeczki oraz mitologicznych bohaterów, nie tylko z owoców i warzyw, ale również z masła czy ryżu.

Początkowo jadalne arcydzieła cieszyły oczy i podniebienia wyłącznie mieszkańców cesarskiego dworu. Złote czasy tej sztuki przypadają na XIX wiek. Po rewolucji w 1931 roku, jej popularność spadła, więc specyficznego rzemiosła zaczęto nauczać w tajskich szkołach, aby tradycja nie zaginęła. Obecnie naukę rzeźbienia w owocach i warzywach rozpoczynają dzieci w wieku 11 lat, a jej kontynuacja ma miejsce w gimnazjach i szkołach średnich, jak również, fakultatywnie, na uniwersytetach.