Wybraliśmy się licznie na próbę generalną koncertu ‘Tańce Świata’ w wykonaniu p. Woytka Mrozka w akompaniamencie orkiestry smyczkowej.

Artysta ten jest jednym z najwybitniejszych współczesnych klarnecistów. Jest zdobywcą dwóch prestiżowych stypendiów: DAAD - Dwuletnie Stypendium Rządu Niemiec, które przyznano mu dwukrotnie oraz YAMAHA Music Foundation of Europe. Jest także laureatem wielu prestiżowych konkursów. Współpracuje z licznymi polskimi i zagranicznymi orkiestrami filharmonicznymi, a także z orkiestrami: Sinfonia Varsovia, Amadeus Chamber Orchestra, Leopoldinum, Capella Bydgostiensis, Wielka Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, International Orchestra of European Union,oraz z kwartetami: Camerata, Henschel, Rodin. Współpracuje także z artystami takimi jak: Krzesimir Dębski, Konstanty Andrzej Kulka, Michał Nesterowicz, Nigel Kennedy, Wolfgang Meyer, Bill Prince, Eddie Daniels, Charles Naidich, Andrzej Ratusiński, Ingolf Turban, Konstanty Vilenski, Krzysztof Herdzin, Zbigniew Namysłowski, Andrzej Jagodziński, Ewa Bem. W latach 2002-2006 pełnił funkcję głównego dyrygenta Chamber Philharmonic Orchestra Leopolis*.
A więc z taką niezwykłą osobowością mieliśmy okazję się spotkać . Atmosfera koncertu była znakomita – artysta między utworami, opowiadał nam o historii muzyki, o instrumentach ( tu szczególnie o klarnecie) oraz o własnym doświadczeniu muzycznym, jakie przez lata zdobywał na całym świecie.

Podczas przerwy zwiedziliśmy budynek Filharmonii - Filharmonia dysponuje sześcioma salami: główną koncertową z 598 miejscami, kameralną (na 150 osób) oraz czterema salami prób (po dwie dla sekcji smyczkowych i dętych). Jest to pierwsza w Polsce sala koncertowa o zmiennym scenariuszu dźwiękowym. Posiada 15 mobilnych reflektorów akustycznych wiszących nad sceną, mobilne dwustronne (strona pochłaniająca i odbijająca dźwięki) dyfuzory sceniczne oraz zwieszaną kurtynę akustyczną, stanowiącą – w zależności od potrzeb – tło odbijające lub pochłaniające fale dźwiękowe. To wszystko brzmi trochę obco niemniej dzięki oprowadzającej nas Pani, która wszystko nam pokazała i wytłumaczyła nie mieliśmy problemu ze zrozumieniem czym tak naprawdę jest filharmonia.
Po koncercie, w pełni słońca i błękitnego nieba- wybraliśmy się do kina na premierę najnowszej adaptacji powieści J.K. Rowling- ‘Fantastyczne Zwierzęta i jak je znaleźć”.

I tak w magiczny wręcz sposób znów zrobiło się ciemno. Do Dziwnowa dotarliśmy o godzinie 19 tej- zmęczeni, ale szczęśliwi.

Przed nami kolejne wyjazdy. Szkoda, że tu, w Dziwnowie brakuje ośrodków kultury.. Dlatego właśnie jeździmy i jeździć będziemy!

Z pozdrowieniami,
Zarembiacy