Tradycja wypasu na łęgach jest bardzo stara, bo sięga XIX wieku. Na największe wyspy krowy kiedyś były zaganiane po drewnianych kładkach. Na pozostałe wyspy transportowano je drewnianymi barkami. Zwyczaj został zaniechany w latach 80-tych XX wieku. Powrócono do niego dzięki unijnym dopłatom sześć lat temu. Wyspiarski wypas przyczynia się do ratowania siedlisk wielu cennych ptaszków, między innymi wodniczka.

- Trzcinę, która uniemożliwia tworzenie siedlisk tym ptakom zgryzają krowy - mówią pracownicy Wolińskiego Parku Narodowego. - To także najlepszy, najtańszy i najbardziej efektywny sposób ochrony krajobrazu – dodają.

Zwierzaki na wyspy są transportowane dwoma jednostkami - starą drewnianą tratwą i … przebudowanym kutrem desantowym projektu 719 (Marabut – przyp. red.) To pozostałość po unikalnej, polimerowej jednostce, wyprodukowanej tylko w trzech sztukach w stoczni w Gdyni 1975 rok.

- Krówki rejsu po zalewie się nie boją. Większość z nich płynęła już w zeszłym roku- opowiada jeden z marynarzy krowiego promu. – Myślę, że niektóre z krów traktują pobyt na zielonych wyspach jak urlop - zielonej, smaczne trawy po pas, stodółka kryta ekologicznie - trzciną, ptasi koncert przez cały dzień. No i te piękne widoki dookoła - uśmiecha się szeroko krowi promiarz.

Warto dodać, że mućki bardzo dobrze pływają, są stale dozorowane i obserwowane przez weterynarza i przyjmują często gości.
– Wyspy, poza ptactwem często odwiedzają np. dziki, które przypływają na wysepki by pożerować w spokoju - opowiada rolnik.
Krowy na stały ląd wrócą dopiero jesienią.